خانه » پیشنهاد سر دبیر » آیا حضرت رسول اکرم(ص) در آخرین لحظات بیماری خود به مسلمانان وصیت کرد؟

آیا حضرت رسول اکرم(ص) در آخرین لحظات بیماری خود به مسلمانان وصیت کرد؟

حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) هفتاد روز قبل از وفات، رسالت خود را در واقعه غدیر خم با ابلاغ ولایت امیرالمومنین و ائمه معصومین(علیهم السلام) به اتمام رساند. لذا در آن روز بزرگ، وصیت عظیمی را در میان مردم انجام داده و ما ترک خود را در اجتماع ۱۰ هزار نفری اعلام فرمودند:‌ «إنی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی اهل بیتی».

همچنین فرمود: «… ایهاالنَّاسُ، مَنْ اَوْلی بِکُمْ مِنْ اَنْفُسِکُمْ؟ قالوا: الله و رَسُولُهُ. فَقالَ: اَلا من کُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلی مَوْلاهُ، اللهمَّ والِ مَنْ والاهُ و عادِ مَنْ عاداهُ وَانْصُرْمَنْ نَصَرَهُ واخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ. ثم قال:‌ مَعاشِرَالنّاسِ، أَلاوَإِنِّی رَسولٌ وَ عَلِی الْإِمامُ وَالْوَصِی مِنْ بَعْدی، وَالْأَئِمَّةُ مِنْ بَعْدِهِ وُلْدُهُ. أَلاوَإِنّی والِدُهُمْ وَهُمْ یَخْرُجونَ مِنْ صُلْبِهِ الی أن قال: أَلا إِنَّ خاتَمَ الْأَئِمَةِ مِنَّا الْقائِمَ الْمَهْدِی. أَلا إِنَّهُ الظّاهِرُ عَلَی الدِّینِ. أَلا إِنَّهُ الْباقی حُجَّةً وَلاحُجَّةَ بَعْدَهُ وَلا حَقَّ إِلاّ مَعَهُ وَلانُورَ إِلاّعِنْدَهُ…

هان ای مردم! کیست سزاوارتر از شما به شما؟ گفتند خداوند و پیامبر او! سپس فرمود آگاه باشید! آن که من سرپرست اویم، پس این علی سرپرست اوست! خداوندا دوست بدار آن را که سرپرستی او را بپذیرد و دشمن بدار هر آن که او را دشمن دارد و یاری کن یار او را؛ و تنها گذار آن را که او را تنها بگذارد. سپس فرمود: بدانید که همانا من فرستاده و علی امام و وصی پس از من است. و امامان پس از او فرزندان اویند. آگاه باشید! من والد آنانم ولی ایشان از نسل علی خواهند بود. آگاه باشید! همانا آخرین امام، مهدی قائم از ماست. هان! او بر تمامی ادیان چیره خواهد شد. آگاه باشید! که اوست حجّت پایدار و پس از او حجّتی نخواهد بود. درستی و راستی و نور و روشنایی تنها نزد اوست.{علامه امینی، الغدیر، ج۱ص۱۲-۱۵۱و۲۹۴-۳۲۲٫ شیخ عبدالله، بحرانی، عوالم العلوم،ج۱۵/۳ص ۳۰۷-۳۲۷٫ علامه مجلسی، بحارالانوار، ج۳۷ص۱۸۱-۱۸۲٫ حر عاملی، اثبات الهداة، ج۲ص۲۰۰-۲۵۰٫ سید ابن طاووس، الطرائف، ص۳۳ و…}.

طبق این خطبه بلند که بخشی از آن آورده شد، اولاً؛ رسول گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله و سلم) رسالت خود را با تمامی جزئیات برای مردم ابلاغ کرد و این بدیهی است که اگر این رسالت به صورت کامل ابلاغ نمی‏شد، اکملت لکم دینکم حاصل نمی‏گشت. ثانیاً؛‌ ایشان ائمه دوازده‏گانه را یکی پس از دیگری مُحق امامت معرفی کرده و حضرت صاحب الامر(علیه السلام) را آخرین امام شیعیان معرفی می‏کند. رابعاً؛ امام زمان آخرین حجت خدا دانسته و بعد از او هم حجتی نخواهد بود. البته این نکته با رجعت منافاتی نداشته و ائمه رجعت، حُجج پیشینی هستند که دوباره برخواهند گشت و این عبارت حضرت، حصر بر عدد حجج الهی است که اولینش علی(علیه السلام) بوده و آخرین حجت الهی حضرت بقیت الله(عج) می‏باشد. خامساً؛ هیچ نامی از مهدیین به عنوان اوصیاء الهی برده نشده است و صد البته چنانچه حقیقتی به نام مهدیین وجود داشت، بایستی مردم را در اجتماع عظیم غدیر از آن آگاه می‏ساخت تا رسالت خود را به اتمام برساند، درحالیکه بدون اشاره به مهدیین، رسالت خود را تمام شده و کامل اعلام نموده و فرمود:‌ «الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا». تلاوت این آیه بدین معناست که خارج از اوصیاء یاد شده، وصی دیگری نیست و ائمه دوازده‏گانه، کامل شده دین و نعمت خدا و رسالت پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) هستند. این وصیت، بهترین نوع از وصیت علنی است که حضرت ختمی مرتبت(صلی الله علیه و آله و سلم) به دستور خداوند متعال انجام داده و دین اسلام و رسالت خود را کامل فرمود. وصیتی که در اجتماع بزرگ مسلمین اتفاق افتاده و ده هزار نفر نظاره‏گر آن بوده‏اند.

علاوه بر آن، در مناسبت های مختلفی در جمع مسلمین، به این مسأله مهم اشاره کرده و وصیت خود را با همین مضمون تکرار فرموده و عدد اوصیای بعد از خود را با ۱۲ امام همام معرفی کردند. نکته قابل توجه اینکه اعلام و تکرار وصیت ایشان در جمع مسلمین از موضوعیت و جایگاه قابل تأملی بر خوردار است.

آن حضرت در واپسین روزهای عمر مبارکشان، در بستر بیماری نیز به این امر مهم اشاره و تأکید فرمودند. اخبرنا احمد بن محمد بن یعقوب قال: عن جعفر الرماني، عن محمد بن أبي القاسم، عن عبدالوهاب الثقفي، عن جعفر بن محمد عليهما السلام أنه نظر إلى حمران فبكى ثم قال: يا حمران عجبا للناس كيف غفلوا أم نسوا أم تناسوا فنسوا قول رسول الله حين مَرِض فأتاه الناس يعودونه و يسلمون عليه حتى إذا غص بأهله البيت جاء علي عليه السلام فسلم ولم يستطع أن يتخطاهم إليه ولم يوسعوا له، فلما رأى رسول الله ذلك رفع مخدته وقال: إلي يا علي ، فلما رأى الناس ذلك زحم بعضهم بعضا وأفرجوا حتى تخطاهم، وأجلسه رسول الله إلى جنبه ثم قال: أيها الناس هذا أنتم تفعلون بأهل بيتي في حياتي ما أرى فكيف بعد وفاتي؟ والله لا تقربون من أهل بيتي قربة إلا قربتم من الله منزلة، ولا تباعدون خطوة وتعرضون عنهم إلا أعرض الله عنكم ثم قال: أيها الناس اسمعوا ألا إن الرضى والرضوان والجنة لمن أحب عليا و تولاه وائتم به وبفضله و بأوصيائه بعده، وحق علي ربي أن يستجيب لي فهم، إنهم اثنا عشر وصياً، ومن تبعني فإنه مني إني من إبراهيم وإبراهيم مني وديني دينه ودينه ديني، ونسبتي نسبته ونسبته نسبتي، وفضلي فضله وأنا أفضل منه ولا فخر، يصدق قولي قول ربي “ذرية بعضها من بعض والله سميع عليم “. غیبت نعمانی، ص ۱۳۰، باب ۴، ح۲۲٫

… عبدالوهاب ثقفی از امام صادق علیه السلام و آن حضرت از پدرش روایت کرده است: که آن حضرت نگاهی به حمران انداخت و شروع به گریستن نمود. سپس فرمود: ای حمران از این مردم در شگفتم که چگونه غافلند یا فراموش کرده اند یا وانمود می کنند که از یاد برده اند. آنان گفتار رسول خدا را در زمانی که بیمار بود از یاد برده اند. در آن هنگام که پیامبر ص در بستر بیماری بود (آخرین لحظات عمر مبارک) مردم خدمت آن حضرت می آمدند تا عیادت می کردند و به آن حضرت سلام می کردند تا وقتی که از کثرت جمعیت خانه بر اهل آن تنگ شده بود علی ع وارد خانه شد و سلام کرد و نتوانست از میان آنان بگذرد و پیش او برود و آنان راه را برای ایشان باز نکردند. رسول خدا ص چون این وضع را دید بالش خود را برداشت و فرمود: ای علی نزد من بیا. مردم وقتی چنین صحنه را دیدند مقداری به یکدیگر فشار آوردند و راه را گشودند تا علی ع از آنان گذشت و رسول خدا ص او را در کنار خود نشاند و فرمود: ای مردم! اکنون که در زمان زنده بودن من است شما با اهل بیتم چنین می کنید که می بینم. پس بعد از وفات من رفتارتان چگونه خواهد بود؟ به خدا سوگند گامی به اهل بیت من نزدیک نمی شوید مگر اینک مرحله ای خدا به شما نزدیک تر می شود و رو نمی گردانید مگر اینکه خداوند از شما روگردان می شود. سپس فرمود: ای مردم گوش فرادهید: بدانید که خشنودی و رضوان و بهشت خدا بهره کسی است که علی را دوست بدارد و ولایت او را گردن نهد و پذیرا باشد و او را پیشوای خود قرار دهد و به او اقتدا کند و به فضلش اقرار کند و نیز با اوصیای من که پس از او هستند چنین باشد و بر پروردگار است که دعای من را درباره ایشان بپذیرد. آری آنان ۱۲ وصی هستند. هر که از او پروی کند البته از من است… .

قابل توجه اینکه در هیچ کدام از دیدارهای بعد از واقعه غدیر خم، که از طرق معتبر و صحیح نقل شده اند، نامی از مهدیین به عنوان وصی حضرت رسول ص نیامده و عدد اوصیاء را در ۱۲ حصر فرموده اند.

Be Sociable, Share!
انتشار توسط 8 تم

درباره‌ی mahdyoon

Profile photo of mahdyoon

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

رفتن به نوارابزار